Sunday, June 24, 2012

د چنار غیږ

د چنار غیږ
هارون رشید شیرزاد

د شپونکی په خله شپیلۍ وه، هغه نیشته
په دی دښته کی کیږدۍ وه، هغه نیشته
اوس شلیدلی او دانی یی پاشل شوی
چی په غاړه غاړکۍ وه، هغه نیشته
په ورو ورو به لوبیده د چنار غیږ کی
مینه ناکه شان سیلۍ وه، هغه نیشته
په پلمو به می لیدله په ګودر کی
د همدی کلی جینۍ وه، هغه نیشته
      کارته نو، کابل
د جون ۲۲، ۲۰۱۲

د غم کاروانونه

د غم کاروانونه
هارون رشید شیرزاد

راسپړمه می زخمونه په ماښام کی
چی تازه می شی دردونه په ماښام کی
ستا غمونه می په زړه داسی دیره وی
لکه تم شی کاروانونه په ماښام کی
په شوګیر که می خوبونه غرغره شی
رالیږه دی پیغامونه په ماښام کی
ښاروګانی می د کلی دی ستومانه
لټوی به چینارونه په ماښام کی
هر سحر ستوری د لمر په تورو مړه دی
وهی بیا می سترګکونه په ماښام کی
یا د غره لمنی واړه سره سوځی
یا غمونه می اورونه په ماښام کی
په رڼا ورځی شیرزاد توبه اوباسی
په سر واړوی جامونه په ماښام کی

کارته نو، کابل
د جون ۲۲، ۲۰۱۲

د ځلمیانو بغاوت

د ځلمیانو بغاوت

هارون رشید شیرزاد

یا یی ګل په دغه بڼ په خار تړلی
یا ګلپاڼو په ازغو دستار تړلی
د سازونو او لفظونو ګډ بهیر دی
یو غزل می د رباب په تار تړلی
د نفرت بار په اوږو راباروه نور
ما خو هسی هم د مینی بار تړلی
دم په دم یمه چیچلی شوخو سترګو
دا یی سترکو کی جانان ښامار تړلی
دریغه دریغه په جامونو می پخپله
یو بی باکه بی پروا خمار تړلی
په ماښام کی آزاد شوی اشاری کړی
هغه ستوری چی یی نن سهار تړلی
لیونو ته یی ورکړی په لاس کاڼی
ورته کلی کی یی هر هوښیار تړلی
غلامان سره راټول دی څه پسخیږی
بیا به نه وایی چی چا بادار تړلی
ددی وخت فرعون لمنه کی باروت دی
دا به چا ورته تنکی بهار تړلی
هسی نه چی در پسی شی هر څه ویسی
ما په زړه کی د تاریخ غبار تړلی
بغاوت به د ځلمیانو شروع کیږی
یو ځلمی یی بی ګناه په دار تړلی
دریغه جوړه یی غوغا نه کړه تر اوسه
د شیرزاد آواز یی وار په وار تړلی

کارته نو، کابل
د جون ۲۲، ۲۰۱۲

Sunday, June 10, 2012

سوی ماښامونه

سوی ماښامونه
هارون رشید شیرزاد

په وار وار یی راپری کړی د الوت پاخه وزرونه
په قسمت کی به می نه وی دا پراخه آسمانونه

یار ته بیرته بیرته ګورم‍ نه یی وایم هم یی وایم
دا می سترګو کی ګویا شی څه رازونه څه لفظونه

د کمبختی مینی ساه می په وتو وتو ایساره
د شپی غیږی ته یی ویسم  په اور سوی ماښامونه

څو څو ځلی می له هوشه راوتل اظهار د مینی
په جامونو می تړلی دا ګستاخه ګناهونه

د امید مرګونی تنده راسره ده له کلونو
د آسمان په وچو سترګو کی لا ګورم بارانونه

دا هندۍ مینه به وروسته  یی ایری په سیند لاهو کړی
لا تر اوسه شیرزاد سوځی لایی مړه نه دی اورونه

د جون ۶، ۲۰۱۲، کابل

Tuesday, November 8, 2011

نالیدلی درد

شاعر: هارون رشید شیرزاد

دا د ژوندون په لویه لار کښی اوسم
او که د مرګ په انتظار کښی اوسم

لمن وهلو ته تیار جانانه
وړه سپرغۍ یمه انګار کښی اوسم

د سرګردانه ژوندون څه ووایم
بس د عمرونو په غبار کی اوسم

یا د احساس په اوږو ستړی بار یم
یا نالیدلی درد پرهار کی اوسم

په نه راتلو دی فکر نه کومه
ستا د راتلو په انتظار کښی اوسم

جانان به لارغلطوی یوه ورځ
دداسی هیلی یوه لار کښی اوسم

لا غاړه کۍ یم لا ټالونه وهم
لا خو مرۍ یمه په تار کښی اوسم

د ژړا موټی کښی می بنده سلګۍ
په چوپه خله می په قرار کښی اوسم

ما وی که وغواړم اظهارد مینی
وی یی حیا یمه رخسار کښی اوسم

لا دی تر سترګو رسیدلی نه یم
لا د جامونو په خمار کښی اوسم

خیر که اغزی یم ګل پرسته یاره
اخر خو زه هم په ګلزار کښی اوسم

که د شیرزاد تر ګوتو ورسیږی
درسته نغمه یمه ستار کښی اوسم

۵/۱/۱۹۹۷
خان مست کالونۍ، پیښور
د شپی ۱۰:۰۰ بجی

Sunday, March 16, 2008

پښتانهء له خوبه پاڅیدهء

پښتانهء له خوبه پاڅیدهء

هارون رشید شیرذاد


چا راته ویل چی پښتانهء له خوبه پاڅیدهء

شکر خدایه شکر چی ویدهء له خوبه پاڅیدهء

وس نلرم خپله له څو ورځو وږی تږی یم

څه وکړمه خدایه میلمانهء له خوبه پاڅیدهء

هری خواته بس د توری شپی بړستنه ویړه ده

دا په کوم مهال کی می لیمهء له خوبه پاڅیدهء

ماته ښکاریدی لکه شملی د پښتنو پورته

داسی دی د سترګودا باڼه له خوبه پاڅیدهء

بیا به د شینکیو ورشوګانو په لټون وځي

بیا کډی باریږي چی شپانهء له خوبه پاڅیدهء

دلته پښتانهء می په بړستنو ننوتی دي

هلته خو د پوری کلي غلهء له خوبه پاڅیدهء

ماته یی د سترګو نظرونه اهمیت لري

څه به شي شیرذاده که ړاندهء له خوبه پاڅیدهء


۱۶مارچ ۲۰۰۸
اتنز، اوهایو

Sunday, March 9, 2008

پوښتنه؟؟؟

پوښتنه؟؟؟

هارون رشید شیرذاد

ای پښتونه! ای پښتونه ! ای پښتونه
څو خبری لرم خلاص ده که غوږونه

زه دی ورور یم چی غلط فکر ونکړی

غصه نشی او ونه کړی ګزارونه


ته به وایي د غیرت یوه ټوټه یی

بی ګناه یی لکه پاکه پرښته یی

ته به وایی دا جهان دی د ښپو لاندی

ځکه ستا نیکونو کړي باداري ده

ته به وایی ستا ویل د کاڼي کرښه

په ډاډه زړه هر څه وایی هر څه وکړی

د غیرت خبری وایی ډیری ډیری


له مودی راهیسی فکر راسره دی

غیرت څه دی ؟ او ته څومره غیرتي یی؟

عقل څه دی ؟ او ته څومره عقلمند یی؟

پښتو څه ده؟ او ته څرنګه پښتون یی؟

ګټه څه ده ؟ او ته څومره ګټه ور یی؟

دا زور څه دی ؟ او ته څومره زورور یی؟


خبر نه یمه له کوم ځایه پیل وکړم

پدی زړه کی می بی شمیره اندیښنی دي

دی غیرت درباندی داسی چاری کړي

بی غیرته، غیرتي نه معلومیږي


په وړه وړه خبر توپک ته لاس کړی

ستا غیرت څه دی زما پښتونه وروره

بس ښکنځل ، رټل، وهل، تړل، وژل دي

عقل نلری خبری دی زده ندي

همیشه دی کډه بار له دښمنۍ وي

همیشه د ژوند خراب له غریبۍ وي


په لورګانو دی ټړلی دروازی دي

بندیوانی ستا د پوچ غیرت دلاسه

ستا لورګانی د غواګانو سره لوی شوی

ستا لورګانی د سپیاکو سره لوی شوی

شمله پورته که پښتونه

بی تعلیمه لور دی لوی کړه

یو میړه غواړي نور څه دي

خرصوه یی خرصوه یی


دهقانۍ او مزدورۍ ته دی راوړي

ستا په کور کی د ځامنوډلی ډلی

بی تعلیمه لویوی خپل اولادونه

ستا په سر کی دي د بوسو امبارونه

ای ظالمه ته په ګټه نه پوهیږی

ستا بچی به همیشه د بل نوکر وي

دروازو کی به بس اچئ سلامونه

باداري دی هیروه نور نوکرۍ ته غاړه کیږده


ته خبر نه یی پښتونه

فکر وکړه لږ سر ټیټ کړه ګریوانه کی

بس دا ستا کلي کی ولی جنګ روان دی

بس دا ته د لیونیو سپو په شانی

په ځان خولی لګوی خوری خپل اندامونه

بس دا ستا کلي کی سوځي مکتبونه

بس دا ستا ماشومان پاتی بی تعلیمه

بس دا ستا نوم تراهګر شو

بس دا ته نن وژل کیږی

بس دا ته نن رټل کیږی تړل کیږی

وه زما ساده پښتونه

ته به کله راویښیږی

د اغیارو په لاسونو کی

ډولونه وهل کیږي

او زما پښتانه ورونه په میدان ورته ګډیږي


ستا دلاسه به راتلونکی

نسل داسی خوار و زار وي

نه غیرت به وي راپاتی

نه پښتو به وي راپاتی

نه به زور وي نه به زر وي

پښتانه به ستا دلاسه

همیشه خاوری په سر وي


۷مارچ ۲۰۰۸
اتنز، اوهایو